Daar zat ik dan. Op het kruispunt van de Boelelaan met de Europaboulevard, een van de grootste kruispunten op de Zuidas. Daar zat ik dan, vastgelijmd aan de straten van Amsterdam, omringd door enkele honderden andere klimaatactivisten en als het even kan, omsingeld door nog meer politie. Hoe was ik hier beland? Wat deed ik hier? Wat wilde ik bereiken?
Om maar met de deur in huis te vallen: ik ga op dit blog schrijven over klimaatactivisme. Ik had al langer het idee om meer met schrijven te doen, en sinds ik mij in mei 2020 bij de klimaatactiegroep Extinction Rebellion heb aangesloten gaan heel wat gesprekken met vrienden en familie daar over. Over het waarom, het hoe, over het ‘linkse klimaatgekkies’ en over radicaliteit. Over hoop en wanhoop, over (on)gezelligheid, morele verplichtingen en te ver gaan. Het is voor mij tijd om deze gesprekken, deze onderwerpen en deze gedachtes uit te diepen en open te stellen voor een breder publiek.
Even wat over mijzelf. Ik heet Bjarne. Ik studeer in Eindhoven Elektrotechniek aan de Technische Universiteit, woon in een studentenhuis en klim in mijn vrije tijd graag, in de klimhal of op de echte rots. In vakanties reis ik graag: liftend, met de bus, met de trein, op de fiets of te voet. Verder is lezen een van mijn hobbies. Het liefst lees ik informatieve boeken – inmiddels niet zelden over klimaatverandering of activisme – en hou ik er van om met vrienden, familie en onbekenden van gedachten te wisselen om zo elk een stukje verder te komen. Kortom: Een leuk, maar niet uitzonderlijk leven.
Maar naast dit alles, ben ik dus klimaatactivist. Als ik twee jaar geleden dit op mijn scherm had zien staan, had ik niet geloofd dat ik het zelf geschreven had. Ik was toch de rede zelve? Niet radicaal maar redelijk? Niet schreeuwend of zingend op de barricaden maar in dialoog? Er is dus veel veranderd, of – en ik denk echt dat dit dichter bij de waarheid ligt – ik heb heel veel geleerd. Op dit blog zal ik mijn leercurve proberen te delen. Voor iedereen die geïnteresseerd is, maar ook voor mijzelf.
Dit blog is tevens een oefening van het medium, van het schrijven zelf. Al een jaar lang schrijf ik een dagboek per maand vol en tik ik in de map ‘bloggen’ regelmatig langere stukken. Het is nu tijd voor iets spannenders: iets openbaars.
Klimaatactivisme is in de kern ook iets publieks; je doet het niet in je privéleven, maar op straat. Je raakt er vaak direct andere mensen mee; mensen die geen enkele kwade wil hebben. En hoewel dat soms met gemak lijkt te gaan, vind ik dat nogal wat. Ik denk dat je altijd je eigen acties moet kunnen verantwoorden, of je nou met de stroom meedrijft, of juist er tegenin zwemt. Maar als je tegen de stroom in zwemt word je meer geconfronteerd met de gevolgen van de uit je standpunt voortkomende acties. Ik heb dan ook de behoefte om mijn eigen standpunt nog beter uit te denken, nog beter te onderbouwen en nog een keer te betwisten.
Ik zal hier dus mijn ervaringen, gedachtes en bedenkingen bij mijn klimaatactivisme delen. Ik zal proberen inzichtelijk te maken waarom ik denk dat klimaatactivisme iets goeds, rationeels en moois is, zonder daarbij niet meer open te staan voor andere meningen en standpunten. Ik ga mijn best doen, en ga het gesprek graag aan. Voor nu, veel leesplezier.
Bjarne – 7 mei 2021, Eindhoven
1 reactie
Martijn · 11/05/2021 op 22:20
Vastgelijmd aan de grond ? 🙈😂
Reacties zijn gesloten.